Şiirin deniz kıyısındaki sesi.

Bendim hep ben,
Kendimi kovalayan
Ve kaçan.

Beni bundan böyle
Beklese beklese

Hüzün bekler,
Çağırsa çağırsa
Hüzün.

Neden mi?
Neden olacak…
O kadar gezilip görüldü ki…
Hep ben bir şeyden,
Bir yerden,
Bir kimseden uzaktaydım
Ve kendimden.


Özdemir Asaf :’)

Özdemir Asaf :’)

İnsan kendinden başka bir insana bağlanmamalı.
Bu düpedüz insanın benliğine ihanettir.

Onunla gelen bu güzel hissi yok edemem.
Şimdilerde o yok diye kalbime huzur saçan şeyi öylece yok etmek istemiyorum. 
Ben bunu yapmaktan uzun zaman önce vazgeçmişim,
Bunu da şimdilerde anladım.

Sevgiliye değil, aşka aşık olmak…

Temmuz tam bu işe goredir nasıl olsa…

Temmuz tam bu işe goredir nasıl olsa…

Özlem, uzaktan,
saatlerce zamanin
ve kilometrelerce uzamın ötesine uzanıp,
Yanıt alamayacağını bile bile sorar:
“Şimdi, orada, yattın mi?
Rahat misin?
Uyu artık…
Allah rahatlik versin.”